| تبليغات | X |
و گل در پاسخ تمام خوبی های خاک به او چنین گفت...!!!!
ای خاک
هستی ات و
زیبایی ات را مدیون من
بدان...
خاک سکوت کرد..
ای خاک بدون وجود من؛ تو معنایی نداری...
خاک سکوت کرد...
گل رو به آسمان کرد...
خطاب به خورشید
ای خورشید بتاب تا زیبایی ام صد چندان شود...
خورشید هم تابید و هیچ نگفت...
بادی وزید
گل تکانی به خود داد و
برگ هایش را از گرد و غبار رها ساخت....
گرد و غبار معلق در هوا پس از رقصی در آغوش باد
در دامن خاک آرام گرفتند...
گل هر روز زیباتر میشد...
و در نظر دیگران زیباتر...
زیبایی گل در نظر کودکی بیشتر از دیگران آمد...
بر آن شد تا مالک وجود گل شود....
بی آنکه از خارهای گل هراسی داشته باشد....
دستش را به سوی گل دراز کرد....
و به حرکتی گل را از بوته اش جدا ساخت......
خار گل در دست کودک جای گرفت...
صدای گریه کودک بلند شد...
گل به روی زمین اوفتاد...
صدای گریه کودک با دور شدنش آرام تر و آرام تر می شد.....
تا جایی که اثری از گریه کودک نبود...
و تنها صدای ناله ی بوته گل شنیده می شد.....
خاک باز هم هیچ نگفت
بوسه ای بر گلبرگ هایش زد و به آرامی در آغوشش کشید...
و گل کم کم جزیی از خاک شد....
سلام
این منم الهه .............
از الهه هیچ چیزی جز پاره ای گوشت و یک اسکلت خسته هیچ چیزی نمانده...
چی شد نفهمیدم!!
خدایا این چه سرابی بود.............
خدایا این چه امتحانی بود........!!!
خسته ام خسته ،روحم را پرواز بده........
خدایا ؛
خدایا تنها تو برایم مانده ای و بس........
پس روحم را به سمت خودت پرواز بده......
خدایا این منم الههَُ ناتوان تو.......
خدایا این منم که عاجزانه از تو نور را طلب می کنم....
بر درگاهت می نشینم ......زار می زنم.........
می خوانمت.......
خدایا این دل پر آشوبم را درمان کن.......
من تو را می خواهم.......
فقط تو را ..........
دستانم از آن لحظه های ناب زیبایت.......
چشمانم از آن آستان پر مهرت.......
زانوهایم جز برای تو بر آستان دیگری نیاساید..........
دلم پر زمهر بی دریغ بی کرانت..........
مرا دریاب.......
این لباس دنیایی را از تنم به در کن........
مرا دریاب......
مرا دریاب.......
بر سنگفرش سبز بیابان قدم می زدم.......
ناگهان...
بی هدف دویدم........
دویدم...
دست در دستانش...
مست و بی هوش.....
بر زمین افتادم......
هنوز نفس می کشیدم.....
هنوز چشمانم باز می شد..............
چشمانم را باز کردم؛
سراب را بر پهلوی سنگفرش سبز بیابان
ناباورانه نگریستم.............
سرابی در بیابان ......
آری پنجه عشق قلبم را درید....
آن هنگام که در میان بازوان قدرتمند عشق خود را محصور دیدم
دانستم که در برابر چشمان نافذ عشق تاب مقاومت ندارم.....
آن هنگام که در میان بوسه های پی در پی عشق
بر لبان پاک مهربانیم معصومانه
در وجودم شکستم و بی صدا گریستم ؛
هیچ نگفتم....
با خود عهد بستم که اولین و آخرین قربانی روح شیطانیم باشم...
و آن هنگام که پرتوهای سوزناک شیطانی اش را بی ریا به قلبم تاباندم ,
دانستم که این اولین و آخرین سهم من از این خورشید
تابنده خواهد بود...!!!
پس خود را صادقانه تسلیم عشق نمودم...
..............................................
و در این هنگام که بوی عطر رویایی اش هنوز مشامم را می آزارد ؛
و دانستنی های روحم هنوز قلبم را به عذابی تلخ می فشارد...
و چشمانم
و چشمان خیسم هنوز بر پهنای آسمان ها فرود می آید....
و صدا...
صدای آهم هنوز قلبم را می لرزاند ....
می دانم
می دانم
می دانم که پنجه عشق قلبم را دریده است......
قلب پاره پاره ام هدیه به پیشگاهت ای عشق.....
بالا بلند عشوه گر نقش باز من
کوتاه کرد قصه زهد دراز من..........
دیدی دلا که آخرپیری و زهد علم
با من چه کرد دیده ی معشوقه باز من.........
..........
شنیدید که می گن بسیار سفر باید کرد تا پخته شود خامی......
واقعا بعضی سفر ها اراده ادم و تقویت می کنه....
.ولی باید مواظب باشیم که این سفر اون سفر آخریمون نباشه ....
که براپخته شدن یکم دیره......
.
.
نمی دونم چند وقت پیش خبر اتوبوس دانشجویان را شنیدید یا نه!
تصادف ....که هفت نفر مردند....
از قضا یکی از دوستان هم خواهر مرحومش تو این سانحه فوت شد.....
روحش شاد...
خواهرش میگه شب قبل که می خواستند برن جمکران بهش زنگ زده
و گفته قبر خودشو دیده که بالا سرش ایستاده!!
ابن مطلب واقعا من و تکون داد.....
خواهر اون مرحوم میگه که واقعا پاک بوده و معصوم............
من فکر میکنم خدا زود بردتش که بهشت و از دست نده!!!
حالا هی مارو نگه می داره که بهشتی و که از دست دادیم بدست بیاریم
ولی ما بیشتر و بیشتر به فروش قطعات آن اقدام می کنیم.
چرا !!!!؟؟؟؟
بهشت اگر چه نجای گناه کارانست
بیار باده که مستهظرم به همت او
.
.
عزیزی دو روز پیش تو یه لحظه ای خاص از ته دلش به من یه چیزی گفت :
"تو خیلی ساده ای"
از شما می پرسم:
ساده بودن گناهه!!!
چی می شد همه دلا بلورین بود .....البته بلوری که نشکن باشه..........
همه به اون چیزی که می گفتند اعتقاد داشتند........
کسی دروغ نمی گفت.....
همه به هم اعتماد داشتند!!!
.
.
راستی اینم از سوغاتی سفرم......
یه سید ناز به اسم نازنین........
خوابه...
و آنچنان آرام در دلم جاي گرفتي که حتي صداي ضربان قلبم ، مجال شنيدن صداي پايت را نداد .
و کم کم در تمام اعضا و جوارحم رخنه کردي . و همچنان که بيش از پيش جاي خود را در وجودم باز مي کردي ، من بدون آنکه بفهمم که از درون در حال نابودي هستم ، فقط از اين احساس زيبا لذت مي بردم .
مثل يک کودک ، قدرت تشخيص خوبي را از بدي از دست داده بودم . نمي دانستم که با هر قدمي که در وجود من بر مي داري ، من يک قدم از خودم دور مي شوم و يک قدم به تو نزديک .
زماني به خودم آمدم که از خودم چيزي نمانده بود ، سراسر شده بودم تو . يا تو شده بودي سراسر وجودم .
اينجا بود که فهميدم ديگر راهي براي جدايي از تو برايم وجود ندارد ، مگر آنکه تو را به همراه جانم از جسم خاکيم بيرون کنم .
پس به انتظار نشستم تا آن زمان که مرگ ، ما را از هم جدا کند . ))
(( و آن لحظه که تو را ديدم ، هنوز نمي دانستم که قلب کوچک من ، توانايي جاي دادن عشقي به اين عظمت و شکوه را در خود خواهد داشت . ولي تو آنقدر بزرگ بودي که عشقت ، قلب مرا نيز به وسعت خود در آورد .
و در آن لحظه بود که بعد از ساليان دراز تفکر در اين نکته که چرا پدرم بر من نام ........ به معناي خوشبخت نهاده ، پاسخ خويش را يافتم و فهميدم که گويي پدرم از آينده با خبر بوده .
آري ، براي آن کس که توانسته است ، قلب تو را به تسخير خودش درآورد ، چه نامي برازنده تر است از خوشبخت ؟!
پس از خودم ، فقط نامم را براي خويش نگاه مي دارم و جسم و جان و تمام وجودم را در اختيار تو مي گذارم . ))
پس برايت خواهم ماند تا اين خوشبختي را ازان خودم كنم................
نمي دانم در جواب اين همه محبتي كه خدا يك جا در حق من ارزاني داشت ؛چه بايد بكنم............
تنها توانستم در درون فرياد بگشم و خدا را به خاطر اين همه نعمت شكر كنم............
...........و من ديدم كه چگونه باريدن برف بر روي شيشه مي تواند گرم و پر حرارت باشد..........
براي او كه خواستش خواست من است......................
امروز از اون روزاست باز برف باعث تعطيلي مدارس مشهد شد!
تازه هنوز برف روب هاي شهرداري كارشونو از بارش شديد قبلي تمام كرده بودند..ت....
تازه هنوز به ديدن روز به روز آفتاب نيمه گرم عادت كرده بوديم....ا......
تازه هنوز دلخوريش از بد قولي هاي بارش قبلي رفع شده بود....ر.......
تازه هنوز معني لرزش دست عشق و درك كرده بوديم....ز....
تازه هنوز صداي وزش باد رو روي آب هاي بند بي آب گلستان درك كرده بوديم...ا.....
تازه هنوز افق دوردست نگاهمان را با به خيره شدن به يك نقطه يافته بوديم..ن....
تازه هنوز معناي اعتماد را چشيده بوديم..م.....
تازه هنوز ترس را در اعتماد گم كرده بوديم..ن...
تازه هنوز دنياي بزرگ فردايمان را با قولي به هم بافته بوديم............
تازه هنوز معناي صبر را فهميده بوديم......
معناي صبر و انتظار را..............
شعشعه هاي آفتابي زمان را در عبور خاطره ها مرور كردم............
گاهي از گرما ي تلالو ئش در سكوت بر خود پيچيدم و گاهي از نبود گرمايش، فرياد
زدم........
مي خواستم انوارش را كمتر كنم..........
حذف كنم............
با گرما ي بيشتري جايگزين كنم.............
اما نشد.........
.
.
.
صداي حركت برف پاكن روي شيشه ماشين يادآور جدال فراموش نشدني ام براي او
بود..............
هر دو به دنبال هم ولي گريزان.........
نم نم برف روي شيشه ......
تلاش بي وقفه ام براي رسيدن بود.........
اما!!
در انظار نگاهم به يك حركتش محو مي شد.....
هر بار با محو شدنش باري ديگر تلاشم را از سر مي گرفتم.........!!!
.
.
.
الناز كوچولوي من تولدت مبارك............
18 سالگي ات را با شادماني جشن مي گيريم............
به ياد روزهاي رفته ات...............
و به پاس فرا رسيدن ايام پاك جواني ات................
به روزهاي زيباي گذشته ات بنگر و پاكي فردايت را مجسم كن.........!